Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

The Death of Poe - Mark Redfield 2006


Οι τελευταίες εβδομάδες της ζωής του Edgar Allan Poe είναι το εφαλτήριο για να ξεκινήσει ένα avant-guard, ανεξάρτητο, χαμηλού προϋπολογισμού κινηματογραφικό ταξίδι μέσα στο δαιδαλώδες μυαλό μιας ιδιοφυϊας που ισορροπεί μεταξύ της λογικής και της άκρατης απόγνωσης. Με την ταινία αυτή ο σκηνοθέτης δεν επιχειρεί να ρίξει φως στους λόγους που οδήγησαν στον θάνατο του Poe. Υπάρχουν πολλά σενάρια που προσπαθούν να εξηγήσουν τον θάνατό του προερχόμενα κυρίως από τα στερεότυπα της εποχής και την εύθραυστη ψυχολογική και διανοητική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Poe σύμφωνα με μαρτυρίες όσων των συνάντησαν αυτές τις τελευταίες μέρες της ζωής του.
Στην ταινία όλα αναφέρονται αλλά κανένα δεν επιλέγεται. Εμμέσως παίρνει θέση ο σκηνοθέτης κυρίως με το να απορρίπτει κάποια από αυτά όπως τον αλκοολισμό, δείχνοντας τον Poe να αποφεύγει το ποτό. Καταλήγει όμως να μπλέκει τρία διαφορετικά σενάρια μαζί σε μια εφιαλτική βραδυά γεμάτη παραισθήσεις, ψυχική κατάπτωση και πνευματικό αποπροσανατολισμό, προκειμένου να πλησιάσει όσο γίνεται αυτό που πραγματικά έβλεπε και αντιλαμβανόταν ο Poe τις στιγμές εκείνες.
Αυτό που ουσιαστικά ήθελε να επιτύχει η ταινία αυτή ήταν να παρουσιάσει το πορτραίτο ενός πλήρως κατεστραμένου Poe, χωρίς ελπίδα σωτηρίας. Χωρίς καθόλου χρήματα βιώνει συνεχόμενες απογοητεύσεις από πιθανούς χρηματοδότες του περιοδικού που θέλει να εκδόσει. Η αμάθειά τους όμως και η εμμονή τους με το χρήμα τον σπρώχνουν πιο βαθυά μέσα στο εφιαλτικό σύμπαν που το μυαλό του δημιουργεί.
Καταλήγουμε τελικά να παρακολουθούμε ένα ψυχογράφημα ενός ευαίσθητου καλλιτέχνη, δοσμένο με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο παρά την αδιαμφισβήτητη έλλειψη χρημάτων στην παραγωγή της ταινίας. Η σκηνοθεσία είναι καθαρά avant-guard στην σύλληψη, με τις σκηνές των παραισθήσεων να εντάσσονται στην αφήγηση με έναν τρόπο αρμόζον σε μια παρακμάζουσα και εύθραυστη προσωπικότητα, όπως αυτή του Poe στις τελευταίες μέρες της ζωής του. Τα φθηνά εφέ, που χρησιμοποιούνται για να αναπραστήσουν την εποχή, αντί να εξεφτελίζουν την εικόνα καταλήγουν να δίνουν μια εξωπραγματική οπτική στις καταστάσεις που ο ήρωας ζούσε. Τελικά αποδεικνύεται ότι ο σκηνοθέτης έδωσε όλο του το πάθος σε αυτή του τη δημιουργία με αποτέλεσμα να ξεπεράσει υλικούς περιορισμούς και να αποδώσει με τα μέσα που είχε μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στην ταινία. Ακόμα και τα σκηνικά συνειδητά στήθηκαν λιτά αποπνέοντας μια έντονη θεατρικότητα πουκατέληξε να είναι ταιριαστή με το δράμα του ήρωα.
Αν και το σενάριο ήταν πιο προσεγμένο και όχι τόσο προβλέψιμο στους διαλόγους κυρίως, θα μπορούσε η ταινία να ανακυρηχθεί σε μια πολυ καλή avant-guard αποτύπωση του τέλους ενός μαγάλου καλλιτέχνη. Δυστυχώς υπάρχουν αρκετές αδυναμίες στην ταινία, εντούτοις όμως σαν σύνολο αποτελεί μια πολύ καλή και φιλότιμη προσπάθεια από έναν δημιουργό να αποτίσει τον δικό του φόρο τιμής σε μια ξεχωριστή προσωπικότητα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

7 σχόλια:

academy είπε...

Μάλιστα!!Πάντως για τέτοια προσωπικότητα ακόμα δεν έχουμε δεί την ταινία που του αξιζει!!!

King Ink είπε...

Κάπου έπιασε το αφτί μου κάτι για σενάρια του Hollywood να μαγαρίσει και τον Edgar με μια βιογραφία.
Ας ελπίσουμε ότι θα'ναι καμιά σοβαρή προσπάθεια (και ανεξάρτητη θα'λεγα) για να μην γίνει κανα αστείο και δούμε καναν Affleck

argiris-cinefil είπε...

King, αν κατάλαβα καλά πρέπει να είσαι θαυμαστής του Edgar Allan Poe. Αλήθεια ξέρεις άμα έχει γυριστεί καμιά γνωστή ταινία για την ζωή αυτού του πολύ σπουδαίου λογοτέχνη; Θέλω να δω πότε θα πετύχω μια ταινία που θα έχω δει κι εγώ. Ώστε avant-guard ταινία εεε! Δύσκολο και απαιτητικό είδος.

King Ink είπε...

Κάπου, κάπως, κάποτε είχα αυτήν την συζήτηση με τον fauntleroy, αλλά να σου πω με μια σύντομη έρευνα μόνο αυτήν βρήκα (προς το παρόν). Γνωστή κιόλας, δεν νομίζω ή τουλάχιστον δεν την ξέρω εγώ.

Fauntleroy είπε...

Δεν την έχω δει αυτήν,αλλά δεν έχω βρει κάτι άξιο για αυτόν τον μεγάλο της Ποίησης. Ινκ,μαζί είχαμε συζητήσει στο μπλογκ μου σχετικά και είχα αναφέρει ότι φήμες θέλουν τον Σταλόνε(!) να γράφει ένα σενάριο για τη ζωή του Πόε, ενώ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν ακουστεί από Μόρτενσεν μέχρι και Ντάουνι Τζρ. ( αν ρωτάτε εμένα, ο δεύτερος θα ήταν ιδανικός και για λόγους εμφάνισης και για λόγους ταμπεραμέντου). Το έλεγαν για το '10 αλλά στο ΙΜΔβ τώρα κάνουν την πάπια,δεν ξέρω τι θα γίνει!

Είχα δει πέρυσι το Last Days of the Raven,που αφηγούταν τις τελευταίες ώρες του Πόε, και είχε βγει δωρεάν σε παγκόσμια μετάδοση στο Διαδίκτυο. Είχα απογοητευτεί με την προχειρότητά της...Πραγματικά, είναι να απορείς πώς δενέχουν κάνει κάτι σοβαρό για αυτόν τον καλλιτέχνη. Πέρα από το τεράστιο έργο του, ο χαρακτήρας του και η ζωή του προσφέρονται για κάτι εξαιρετικό! Τώρα που συμπληρώθηκαν και 200 χρόνια από την γέννησή του(πέρυσι, για την ακρίβεια) θα μπορούσαν να είχαν κάνει κάτι της προκοπής...Ελπίζω στο μέλλον!

King Ink είπε...

Θυμόμουν ότι το λέγαμε μαζί αλλά όχι το που.
Ο Ντάουνι Τζρ θα ήταν όντως καλός αλλά ο Σταλόνε;!;! Ξέρει και να γράφει;
Θα έρθει καμιά χρονιά που το Hollywood θα κάνει καμια 5-6 remake ιστοριών του Poe και μετά θα χτυπήσουν και μια βιογραφία, αλλά ποιος ξέρει πότε.

Fauntleroy είπε...

Νομίζω τον αγαπάει τον Πόε, και λόγω της Βαλτιμόρης, και θα το κάνει, αν το κάνει, με συνείδηση. Δεν νομίζω πάντως,φήμη μυρίζομαι. Όπως και να έχει, ο Σταλόνε δεν είχε γράψει τον Ρόκι;;;:Ρ

Δεν ξέρω, δεν είναι και πολύ κινηματογραφικός...Αν το κάνουν, θα βγαίνει κανένα θριλεράκι που θα το κοροιδεύουμε και θα το βάζει το Σταρ 3 τα ξημερώματα...